Henri Manguin

Henri Manguin (1874-1949) studeerde vanaf 1894 bij Gustave Moreau aan de École des Beaux-Arts, waar hij bevriend raakte met Marquet en Matisse. In 1899 trouwde hij; zijn vrouw Jeanne zou gedurende zijn hele leven één van zijn belangrijkste modellen blijven. In 1905 kocht hij een landgoed in Saint-Tropez. Hij raakte zo geïnspireerd door het licht en het mediterrane landschap, dat hij er zijn hele verdere leven bleef terugkomen.

Ook van Manguin werd werk tentoongesteld op de Salon d’Automne in 1905, zodat hij tot de fauvisten werd gerekend. Manguins felle kleurgebruik is zeker verwant aan het fauvisme, maar de schilder koos vanuit zijn optimistische levensvisie vrijwel uitsluitend voor harmonieuze onderwerpen en composities. Hierdoor is zijn werk over het algemeen wat minder uitgesproken dan dat van zijn stijlgenoten. Tot aan het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog in 1939 reisde hij heel Frankrijk door en verbleef hij op verschillende plaatsen. De landschappen die hij onderweg tegenkwam, legde hij vast in aquarellen en schilderijen. Daarnaast schilderde hij voornamelijk vrouwen en bloemstillevens. In 1949 besloot hij zich definitief in Saint-Tropez te vestigen, waar hij enkele maanden later overleed. Een jaar na zijn dood organiseerde de Salon des Indépendants een overzichtstentoonstelling van zijn werk.